Powyższe sygnowanie, stanowiło główną niewiadomą w toku prowadzonych badań w celu ustalenia producenta, którego należało odszukać weryfikując sygnatury warsztatów odlewniczych działających na przełomie XIX i XX wieku z terenu Cesarstwa Rosyjskiego ze szczególnym uwzględnieniem obszaru zaboru rosyjskiego i powiązanych z nim najważniejszych w rozwoju przemysłu miast (Warszawa, Sankt Petersburg, Moskwa).

 

Poszukiwania i założenia były zgodne także z pierwotnym miejscem użytkowania obiektu czyli miasta Kowal położonego w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, które po 1815 r. znajdowało się pod zaborem rosyjskim.

 

Wzór akronimu na pompie strażackiej tworzy układ graficzny składający się z dwóch wielkich liter alfabetu rosyjskiego oraz indeksu górnego i dolnego ЛK O

 

Pierwsza w układzie alfabetu rosyjskiego litera Л (pol. L) pochodzi od nazwiska producenta. Kolejna litera w połączeniu z indeksem górnym i dolnym K O z języka rosyjskiego oznacza „kompanię”, „towarzystwo akcyjne” w tłum. na język polski „ i S-ka”.

 

W trakcie poszukiwań i konsultacji zewnętrznej ustalono, że producentem pompy jest R. L. Langensiepen i S-ka - odlewnia rosyjska (Лангензипен К-О) z siedzibą w Sankt Petersburgu i oddziale w Warszawie.

 

Odlewnia Brązu i Warsztatów mechanicznych została założona przez R.K. Grosha w 1878 r. Przemysłowiec Richard Ludwigovich Langensiepen w 1887 r. odkupił ją od pierwszego właściciela i od tamtej pory firma nosiła nazwę Zakład Mechaniczny Odlewni Żelaza i Miedzi oraz Fabryka Zbrojenia Langensiepen. W fabryce produkowano sprzęt dla wojska, marynarki wojennej i straży ogniowych. Produkty firmy sygnowano ЛK O

 

Przeglądając stare reklamy i prospekty tej firmy można zauważyć w logotypie manierę polegającą na zlewaniu i nakładaniu się liter oraz indeksu górnego i dolnego. Całość sprawia wrażenie, że w ogólnym znaku graficznym widnieje litera łacińska J lub S i rosyjskie K. Inaczej jest również kiedy porównamy sygnatury tego producenta na odlewach z mosiądzu, miedzi, brązu czy żelaza. Wobec powyższego można przypuszczać, iż formy odlewnicze (jednorazowe lub trwałe), dla każdej z tej grupy metali w zależności od techniki były różne, tworząc w sygnowaniu zmienną manierę artystyczną.

 

 

PRZEJDŹ DO INNYCH ARTYKUŁÓW

20 maja 2022
Świadectwem przeszłości są nasze wspomnienia, fotografie, dokumenty oraz wszystko to, co rozumiemy dziś jako dziedzictwo kultury i architektury. Od kilku
17 maja 2022
„W ubiegłym tygodniu znaleziono na polach mogilskich trupa kobiety. Śledztwo policyjne wykazało, że zabitą była niejaka Leontyna Rattnerowa, zaś mordercą
14 maja 2022
Drodzy Czytelnicy Historypoż, Eksponat Poż w epidemii, to tytuł blogowej wystawy. Jest to pierwsza tego typu prezentacja w wirtualnej rzeczywistości,

HISTORYPOŻ & MUZEOPOŻ

HISTORYPOŻ & MUZEOPOŻ

Akronim na pompie strażackiej – historia pewnej kwerendy

Dokumentacja i identyfikacja reliktu dawnej techniki w celu opracowania karty ewidencyjnej ruchomego zabytku techniki lub też przeprowadzenia prostej kwerendy dla zainteresowanej strony w celu ustalenia chociażby czasu, miejsca powstania ww. obiektu z podaniem nazwy jego producenta, wymaga bardzo często interdyscyplinarnych i interpersonalnych umiejętności, a także ciągłego dokształcania się nie tylko w zakresie ewolucji historycznego zabytku z przedmiotowej dziedziny, ale także w zakresie szeroko rozumianych dziedzin nauk społecznych. Zasada ta dotyczy także dawnego sprzętu ochrony przeciwpożarowej i historii ruchu strażackiego. W identyfikacji, klasyfikacji i wartościowaniu zabytku dziedzictwa kulturowego ważne jest by umieć skorzystać z wypracowanych przez siebie i innych metod badawczych.

 

Danuta Janakiewicz-Oleksy

Centralne Muzeum Pożarnictwa w Mysłowicach

 

W ramach prowadzonych kwerend przez Centralne Muzeum Pożarnictwa kilka dni temu podjęto się zadania identyfikacji metrykalnej pompy strażackiej będącej własnością OSP w Kowalu (woj. kujawsko-pomorskie).

 

W ogólnej charakterystyce tego obiektu stwierdzono na podstawie przesłanych zdjęć, że konstrukcja pompy w zasadzie nie wyróżnia się zbytnio od innych tego typu. Cechuje ją szeroki rozstaw mosiężnych cylindrów ustawionych w pionie. Żeliwny powietrznik posiada kształt gruszkowaty – wydłużony przy korpusie zwężony, po bokach którego wmontowano wysokie wentyle. Dźwignia z kutego żelaza również jest dosyć typowa jak u innych podobnych o proporcjonalnej do całości obiektu długości ramion. W obiekcie zauważono brak drewnianej podstawy typowej dla pomp (sikawek) typu przenośnego. Ze zdjęć wynika, że pompa nie była poddawana konserwacji i renowacji jak również nie spełnia już ona funkcji użytkowania pierwotnego. W identyfikacji obiektu największą uwagę przykuła nie tyle konstrukcja budowy pompy, co zachowana na powietrzniku sygnatura, która jednocześnie spełnia funkcję rosyjskiego akronimu:

ЛK O

13 maja 2021

AKTUALNOŚCI

Dom straży pożarnej, gdzie odbywa się rozdanie jałmużny w postaci rzeczy i amatorskie przedstawienia w wiosce aleksandrowskiej". (Opis polskiego etnografa Bronisława Piłsudskiego sporządzony w języku rosyjskim). Miasto: Aleksandrowsk Sachaliński, Sachalin. Kraj: Rosja. Domena publiczna: http://pauart.pl/app/artwork?id=BZS_RKPS_2799_k_4_c

Biblioteka Naukowa PAU i PAN w Krakowie. Numer inwentarza: BZS.RKPS.2799.k.4/c.

 

 


 

Copyright 2021. HISTORYPOŻ&MUZEOPOŻ. Wszelkie prawa zastrzeżone. 

 

Blog o historii ochrony przeciwpożarowej, s​​​​​​przętu gaśniczego i działalności straży


 

O PORTALU

NA SKRÓTY

Platforma edukacji w zakresie ochrony ruchomych zabytków techniki pożarniczej i opieki nad tymi zabytkami.

historia ochrony przeciwpożarowej
historia straży pożarnej
dawny sprzęt techniki pożarniczej